• Ներսեհ

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության Վահագն Դավթյան - Քարե քնքշանք


Լեռ ու անդունդ, ձոր ու կատար, Ապառաժներ պատառ-պատառ, Քարե թռիչք, քարե անկում... Կապույտ մշուշ, կապույտ եթեր, Ու կապույտից պոկված գետեր, Որ կապույտով են հորձանքում... Լեռներն այստեղ բարձր են այնքան, Որ շանթակերպ արծիվն անգամ Թև չի բախում նրանց ձյունին, Վիհերն այստեղ խորն են այնքան, Որ ձմեռվա կեսին անգամ Բո՜ց է հագնում հանկարծ հոնին: Ժայռերն այստեղ կարծր են այնքան, Պղնձաջիղ, որձամկան, Որ բախվելիս շանթ են ցանում, Բայց և քնքուշ, քնքուշ այնքան, Որ պղնձի միջից անգամ Ծաղկի հրաշք ծիլն են հանում։ Հողմերն այստեղ այնքան են բիրտ, Որ լեռներից ժայռ են պոկում Ու գլորում անդունդն ի վար, Հովերն այնքան են քնքշասիրտ, Որ ծաղկի դեմ խոնարհ չոքում, Աղոթում են մեղմ ու շվար։ Լեռ ու անդունդ, ձոր ու կատար, Ապառաժներ պատառ-պատառ, Քարե թռիչք, քարե անկում... Հայոց երկիր, հայոց իմ հող, Դու իմ քարե մոլուցք ու ոխ, Իմ քնքշություն, իմ քնքշություն...

Հետևեք մեզ
facebook-ում 
Contact Us
  • Facebook
  • Instagram

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now