• Ներսեհ

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՊԵՏՐՈՍ ԴՈՒՐՅԱՆ

Մանիշակ


Ո՛վ մանիշա՛կ, մանիշակ,

Ինչո՞ւ այդպես գլխիկոր

Նայիս հողին սըգավոր․․․

Ո՜հ ինչի՞ այդ նըշանակ։


Միթե դու կո՞ւյս մը տեսար,

Որուն աչաց քով կապուտ՝

Ըզքեզ գըտար այնչափ մութ,

Որ կը սըգաս սևահար։


Եթե դու ալ վարդին պես

Ունենայիր դույզն բոսոր,

Կը շիկնեիր, ինչպես որ

Շիկնեցավ այն վարդը վես,


Երբ տեսավ օր մը ներա

Վարդերն անբիծ այտերուն։

Շուշանին պես դալկություն

Եթե ըլլար քու վըրա։


Դժգունեիր որպես նա,

Ինչպես որ օր մը շուշան

Դժգունեցավ աննըշան

Տեսավ ձեռներն երբ ներա։


Եվ դեռ ըսե՞մ․․․ օր մ'երկին

Ամպոտեցավ․․․ է՞ր արդյոք․

Երբոր կ'ըներ նե աղոթք,

Վերն հառած աչքն ու հոգին։

Հետևեք մեզ
facebook-ում 
Contact Us
  • Facebook
  • Instagram

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now