• Ներսեհ

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՀՈՒՍԻԿ ԱՐԱ

Հավատաքննիչ


Ներկան՝ անկատար անցյալ, հետադարձ հասցե ունեն օրերը. հանդեսը ցրվել է, հաշիվը փակելու աճապար` նոր հաշիվ է բացում տոնապետը:

Անձև ու դատարկ են տեսնում աչքերս շերտ-շերտ իրար դարսվող այս սևից, արյունը կանգ է առնում սրտիս մեջ մեկմեկու դեմ կտրող այսքան չարությունից, իրար բոթող, հերթ չտվող ատելության անհամբերից, այս թափոն, թերմացք ու տականքից, այսքան էժան մանրությունից ու ճղճիմից:

Հին Հռոմ… խեղկատակի պարն եմ հիշում թատրոնում ու ծափերը զոհ պահանջող խրախճասեր հավաքվածի. Ահեղ դատաստա՞ն, թե՞ ես եմ կանխավ ապրում հավատաքննիչ այս դատից ու դատավորից:

Անիվը չի գլորվում տունդարձի ճանապարհին ժամանակի հետհաշվարկից. ներկան՝ կախյալ վճիռ, եկող օրը հետադարձ հասցե այս օրերին:

Հետևեք մեզ
facebook-ում 
Contact Us
  • Facebook
  • Instagram

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now