• Ներսեհ

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ԱՎԵՏԻՔ ԻՍԱՀԱԿՅԱՆ

* * *


Մութը գրկած գետ ու գետին

Հով ու ալիք կըշնչեն.

Երկինք գրկած աստղ ու լուսին,

Արտերն անդորր կըննջեն:


Սիրտս, սիրտս թույլ կզարկե,

Սեր ու երգեր է՛լ չկան.

Նոր էր ծլել, արև սիրեց,

Արև-աչեր է՛լ չկան:


Վառ աստղերը երկնից ընկան,

Վարդ ու շուշան թառամեց.

Ա՜խ, իմ կյանքս, անուշ կյանքս,

Կտոր-կտոր փշրվեց...


Հովն ու ալիք կուգան, կերթան,

Ցաված սիրտս կշոյեն,

Ու իմ սիրուս մրմունջներից

Տխուր երգեր կհյուսեն...

Recent Posts

See All
Հետևեք մեզ
facebook-ում 
Contact Us
  • Facebook
  • Instagram

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now