• Ներսեհ

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ԱՎԵՏԻՔ ԻՍԱՀԱԿՅԱՆ

* * *


Մութը գրկած գետ ու գետին

Հով ու ալիք կըշնչեն.

Երկինք գրկած աստղ ու լուսին,

Արտերն անդորր կըննջեն:


Սիրտս, սիրտս թույլ կզարկե,

Սեր ու երգեր է՛լ չկան.

Նոր էր ծլել, արև սիրեց,

Արև-աչեր է՛լ չկան:


Վառ աստղերը երկնից ընկան,

Վարդ ու շուշան թառամեց.

Ա՜խ, իմ կյանքս, անուշ կյանքս,

Կտոր-կտոր փշրվեց...


Հովն ու ալիք կուգան, կերթան,

Ցաված սիրտս կշոյեն,

Ու իմ սիրուս մրմունջներից

Տխուր երգեր կհյուսեն...

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now