• Ներսեհ

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՌԱԶՄԻԿ ԴԱՎՈՅԱՆ

Այդ բոլորը վերհուշ է


Եթե ձյուն է գալիս,

Եթե սպիտակ ձյան մեջ

Սև մեքենաներ են պառկած

Իմ պառկած սիլուետի նման,- 

Այդ բոլորը - վերհուշ է:


Եթե իմ դեմքի մազը երբեմն աղվամազ է,

Եթե ոտքերս երբեմն ծուռ են,

Քայլելիս սայթաքում եմ ես,

Այդ բոլորը - վերհուշ է:


Եթե լացել եմ ես քեզ համար,

Եվ արցունքներիս մեջ կապույտ կրակներ են եղել,-

Այդ բոլորը - վերհուշ է:


Իսկ ինձ համար - ուշ է,

Իսկ քեզ համար - ուշ է:


Ծառերի մեջ գլորվող լուսնի ետևից

Գլորվում է թևավոր մանուկների մի խումբ:

Recent Posts

See All
Հետևեք մեզ
facebook-ում 
  • Facebook
  • Instagram
Instagram-ում