• Ներսեհ

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՌԱԶՄԻԿ ԴԱՎՈՅԱՆ

* * *


Եվ անցնում է այսպես պահը, ժամանակը:

Մարում է լուսինը:

Ձեռքերս դողում են քո թույլ հպումի զորությունից,

Մշուշոտ տենդի մեջ վառվում են աչքերդ,

Ինչպես իր ծխով քողարկված կրակը: