• Ներսեհ

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՎԱՀՐԱՄ ՀԱՃՅԱՆ

Անեծք


Տունը քանդվեց իմ ցավերի,

Ինձ թողնեին, հեռանային,

Վերածել են ինձ ավերի,

Ավերվեին, վերանային։


Կորցնեին մայր ու զավակ,

Հուսաբեկված մղկտային,

Կիրճերի մեջ մութ ու անտակ,

Հառաչելով հոգի տային։


Թող ճգնեին վշտի վանքում,

Երկու աչքով կուրանային,

Տանջվեին ամբողջ կյանքում,

Որ ցավն ի՞նչ է․․․ իմանային։

2 views0 comments
Հետևեք մեզ
facebook-ում 
Contact Us
  • Facebook
  • Instagram

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now