• Ներսեհ

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՎԱՀԱՆ ՏԵՐՅԱՆ

Մթնշաղ


Ես սիրում եմ մթնշաղը նրբակերտ,

Երբ ամեն ինչ երազում է հոգու հետ,

Երբ ամեն ինչ, խորհրդավոր ու խոհուն,

Ցնորում է կապույտ մութի աշխարհում…

Չկա ոչ մի սահման դնող պայծառ շող,

Աղմուկի բեռ, մարդկային դեմք սիրտ մաշող,-

Հիվանդ սիրտը չի տրտնջում, չի ցավում,

Որպես երազ մոռացումի անձավում.

Եվ թվում է, որ անեզր է ամեն ինչ -

Որ ողջ կյանքդ է մի անսահման քաղցր նինջ…

6 views0 comments