• Ներսեհ

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ

Տրտունջ


Օրերս անպըտուղ, տըխուր, ձանձրալի,

Ու գընում եմ ես ունայն տըրտունջով

Իմ սիրած մարդկանց, իմ լավ հույսերի

Գերեզմանների շարքերի միջով։


Թաղել եմ նըրանց։ Տխուր է ճամփան։

Եվ իմ հայրենի աշխարհում օտար,

Օտար ու մենակ անցվորի նըման,

Որ չունի ընկեր, ոչ տեղ ու դադար։


Օտար են շուրջըդ ու չեն հասկանում

Ոմանք քո վիշտը, ոմանք քո լեզուն,

Անտարբեր գալիք երջանիկ օրին,

Չըգիտեն նըրա կարոտը անքուն...


Չընչի՜ն մարդուկներ, լըրբորեն հանգիստ

Անսիրտ, փոքրոգի, գըծուծ ու կոպիտ.

Մեռնում են, մարում նըրանց հայացքից

Ե՛վ հոգու ձըգտում, և՛ սըրտի ժըպիտ։


Էլ ո՞ւմ առաջին սիրտըդ բաց անես,

Ո՞ւմ համար երգես սըրտալի երգեր,

Ո՞ր չըքին սիրես, կյանքըդ նվիրես,

էլ ինչպե՞ս ապրես անսեր, անընկեր...


Եվ օրերս այսպես տըխուր, ձանձրալի,

Ու գընում եմ ես ունայն տըրտունջով

Իմ սիրած մարդկանց, իմ լավ հույսերի

Գերեգմանների շարքերի միջով։

Հետևեք մեզ
facebook-ում 
Contact Us
  • Facebook
  • Instagram

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now