• Ներսեհ

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՎԱՀԱՆ ՏԵՐՅԱՆ

FATUM

Կախարդական մի շղթա կա երկնքում`

Աներևույթ, որպես ցավը խոր հոգու,

Իջնում է նա հուշիկ, որպես իրիկուն,

Օղակելով լույս աստղերը մեկմեկու:


Մեղմ գիշերի գեղագանգուր երազում`

Այն աստղերը, որպես մոմեր սրբազան,

Առկայծում են կարոտագին, երազուն`

Հավերժաբար իրար կապված ու բաժան:


Ես ու դու էլ շղթայված ենք իրարու,

Կարոտավառ երազում ենք միշտ իրար,

Միշտ իրար հետ, բայց միշտ բաժան ու հեռու,

Աստղերի պես և հարազատ, և օտար… 

16 views0 comments