• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

«Սիրտ» Հին բառերի մեջ ամենաշատը դու կարող էիր խաբվել, Դու, թեև այնպես Խնամքով ու հոգատար թաքնված էիր մարմնի Ամենախորքում, ամուր ու ճկուն ոսկորներով ցանկապատված: Դու, ամենանուրբն ու զգայունը ու նաև Անհրաժեշտն ու խաբվածը բոլորից: Դու ցանկացել ես տեսնել, և աչքերը փակել են աչքերդ, դու ցանկացել ես գրկել, և ձեռքերը բռնել են ձեռքերդ, իսկ ձեռքերը կախվել են խաչված` դատապարտված ստրուկների նման` հին Հռոմի ճանապարհին: Դու ցանկացել ես լսել, և ականջները խուլ են ձևացել, դու ցանկացել ես վազել,իսկ ոտքերը տարել են քեզ բոլորովին ուրիշ ճանապարհով… Դու անվերջ ինչ-որ բաներ ես ցանկացել, Բայց քեզ խաճախ խեղդել են ծխախոտի ծխի մեջ և կամ թմրացրել գինով և օղիով դաղել: Դու,անզոր ու անօգնական, Ինչպես երեխա`բարուրի մեջ փաթաթված:

#Գրականություն #Պոեզիա #Ոչմիօրառանցբանաստեղծության #ՀովհաննեսԳրիգորյան