• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՊԱՐՈՒՅՐ ՍԵՎԱԿ

«Նորօրյա աղոթք»

Արդեն 10 տարի, 110 տարի, 1010 տարի Ես վախենում եմ, Շա՜տ եմ վախենում, Բյուրավոր ու բո՛ւթ հավատացյալից, Բյուրատեսք ու սո՛ւտ հավատացյալից: Եթե աստված եք՝ Փչեցե՛ք նրանց բոլոր մոմերը, Մարեցե՛ք նրանց կանթեղներն ամեն, Հանգցրե՛ք նրանց ջահերն այլազան, Որ… եղիցի լո՜ւյս: Եվ ո՜չ մի գավթում մի՛ ընդունեցեք Նրանց մատաղը, Որ իրենցը չէ, այլ գողացված է: Մերժեցեք նրանց զո՛հն էլ խոստացյալ, Որ… զոհ չգնա ինքը հավատը՝ Մաքո՜ւր-վսե՜մը, Անկեղ՜ծ-անսո՜ւտը: Ու թե աստված եք՝ Ամուր փակեցեք ձեր ականջնե՛րն էլ Նրանց սողոսկուն աղոթքի դիմաց՝ Անգի՜ր-ինքնահո՜ս-հաշվեկշռվա՜ծ այն աղոթքների, Որով խաբում են ո՛չ իրենց, Այլ ձե՛զ: Եվ – բավակա՜ն է – հասկացե՛ք ընդմիշտ, Որ աստծուն նո՛ւյնիսկ հայհոյողները Շա՜տ ավելի են գերադասելի, Վասնզի նրանց բարկացրել է ինքը հավատը՝ Խոցվա՜ծ-արյունո՛տ, Այրվո՜ղ-ապտակվա՛ծ, Ցավա՜ծ-ճչացո՛ղ, Մանո՛ւկ հավատը, Որ հայր դառնալու համար է ծնվել: Ու եթե հայր եք՝ Մի՛ թողեք, Որ սուտ հավատացյալներն սպանեն նրան: -Ինչքան էլ ծանր է մանուկ թաղելը, Մանուկ պահելը ծանր է ավելի…

09.XI.1965թ. Չանախչի

#Ոչմիօրառանցբանաստեղծության #Գրականություն #Պոեզիա