Search
  • Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՎԱՀՐԱՄ ՀԱՃՅԱՆ

«Սպիտակ»

Միայն մի մարդ ես տեսա այդ ավերված քաղաքու,

Միայն մի մարդ, որ մամռած շիրմաքարի էր նման,

Նա կանգնած էր կիսաքանդ իր տան ծառի շվաքում,

Ու կանգնած էր գլխիկոր, ասես մահվան հանդիման:

Միայն մի մարդ ես տեսա - մի զառամյալ ծերունի,

Որ հողի տակ էր թողել, ախ, ամբողջ գերդաստան...

Որը այս մեծ աշխարհում արդեն ոչինչ էլ չունի,

Ու նայում էր քարացած ավերակին իր մեծ տան:

Միայն մի մարդ ես տեսա, որ այդպես էր հառաչում:

Արևի շողը վերջին արդեն տուն էր գնացել:

Սիրտ սպանող նվոցով, մի անտեր շուն էր հաչում,

Իր Սպիտակ քաղաքից՝ մի բուռ սև էր մնացել:

#Ոչմիօրառանցբանաստեղծության #Պոեզիա #ՎահրամՀաճյան

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now