• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ԿՈՄԻՏԱՍ

«Անմար սեր»

Քեզ չըսիրե՞լ, Գեհեն կորել Ու կըրակով հոգին փորել։ ― Քեզի սիրել՝ Դըրախտ երթալ Ու վարդերով քընանալ։ Աշուն կյանք Աչքի առաջ, Հառաչ-հառաչ, Խորհրդավոր տերևներ, Բունեն ընկած կեղևներ, Հողի վրա, Դեղին հուսով Կողի վրա։ Լուռ, անտերունչ, Խուլ, անմռունչ՝ Չորով-փորով կեռ ծառեր, Ծռով-փռով լեռ քարեր, Եվ հենավոր՝ Սարի կողին, Ե՛վ մենավոր։

#Ոչմիօրառանցբանաստեղծության #Կոմիտաս #Պոեզիա

4 views0 comments