• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՍԻԼՎԱ ԿԱՊՈՒՏԻԿՅԱՆ

«Մոխրագույն աչքեր» Ինձ չի տվել հողը հայոց Հնոց գեղերը հայուհու, Ոչ սեգ հասակ, ոչ հուր հայացք, Ոչ հյուսքերի բոցեր հլու. Պարգևել է նա ինձ խորունկ Զույգ մոխրագույն աչքեր միայն Լցված մոխրով իր դարերի, Խորքում՝ անթեղը ներշնչման... Հայկական աչքեր Ո՛ւր էլ լինենք, ինչ դեմքի վրա՝ Խորշոմած մի մոր, թե մանկան մի թուխ, Հոգնած հարսների դեմքին արևհար, Հայկակա՛ն աչքեր, գեղեցի՜կ եք դուք: Դուք, տեսած այդքան լաց ու արհավիրք, Ինչպե՞ս կարեցաք դարերից այն հին Մնալ այսքան մե՜ղմ, այսքան գեղեցի՜կ, Այսքան գեղեցի՛կ նայել աշխարհին...

#Պոեզիա #Ոչմիօրառանցբանաստեղծության #ՍիլվաԿապուտիկյան

Հետևեք մեզ
facebook-ում 
  • Facebook
  • Instagram