Search
  • Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ԱԹԱԲԵԿ ԽՆԿՈՅԱՆ

«Մկների ժողովը»

Սով էր, սով էր մկստան, Կատվի ձեռքից լկստան Գզիրն ընկավ դռնեդո´ւռ Էլ չթողեց տուն-կտուր Ջահել ահել գեղովի, Կանչեց, բերեց ժողովի՝ Թե ինչ անեն, որ կատվեն Մի հնարքով ազատվեն : Եկան գյուղի ջոջերը Երկար բարակ պոչերը, Մասնակցեցին խորհրդին, Մի մուկ խոսեց իր հերթին, - Լսե´ ք, մկներ, ցեղակից, Չունեմ որդի, կողակից, Ես մի անտեր ծերուկ եմ, Բայց պատվավոր մի մուկ եմ. Պակսեց ուժը իմ ոտի, Պետք է մեռնեմ անոթի Սովն է չոքել դռանը, Ախ, մռռանը, մռռանը, Վեր է ընկել, մառանը, Ինչքան ասես նազ անի, Ստից սատկի, տազ անի, Մուկ տեսնելիս, վազ անի, Գլխից բռնի, կախ անի, Թաթովը տա, խաղ անի, Ուտի, քեֆը չաղ անի, Էսպես զուլում ու կրակ, Դեռ աչքերն էլ ջուխտ ճրագ: Բայց թե ազնիվ մեր ցեղը Կորչելու չէ զուր տեղը... Ա՜յ բերել եմ ես մի զանգ, Ծափ, ծլնգոց, Մեջը զնգոց. Կատվի վզից մենք կախ տանք, Որ ինչքան էլ օրորա, Որ ինչքան էլ շորորա, Ստից սատկի, տազ անի, Գալն իմանանք գազանի : Է ´, զանգը ո՞վ կախ անի. - Ալո դո´ ւ: - Ալո՞ն տանի: - Բալո դո´ւ: - Բալո՞ն կախէ: - Չստո, դո´ ւ: - Չստոն կաղ է: - Մստո, դո ´ւ: - Մստոն կարճ է: - Փստո, դո´ ւ: - Էդ էլ խի՞ղճ է: - Համբօ , դո´ւ: - Ես տկար եմ: - Չամբո, դո´ ւ: - Ասենք տարա, Բա որ կատուն գա ինձ վրա՞: - Բտոն, Խտոն թող մեկից Բռնեն կատվի քամակից: - Ի՞նչ է խոսում չոր գանգը, Լավ է դու տար էդ զանգը, Էլ ի՞նչ Բտո, ի՞նչ ֆստան,- Ճստաց Բտոն ճստճստան: - Լռի´, հանդուգն Կոտորվե´ք դուք,,, Վախկոտներիդ ես թաղեմ, Ճա՞ռ ասեմ, թէ՞ զանգ կախեմ,- Գոչեց ջոջը, Քաշեց պոչը:

#ԱթաբեկԽնկոյան #Պոեզիա #Ոչմիօրառանցբանաստեղծության

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now