• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ԴԱՎԻԹ ՄՇԵՑԻ

«Մայրամուտը գյուղում»

Սարը վերմակն իր ձգում-երկարում՝ Ծածկում է քնի պատրաստ անտառին, Արփին աստղերին տեղապահ կարգում Եվ խորտակվում է ծովի մեջ լռին…

Լռում է դանդաղ հովվի սուլոցը՝ Արծաթ են հագնում արտերը նորից, Խոխոջուն առվի մեղմաձայն երգը Լսվում է հստակ՝ մթին ձորերից:

Մշակը տուն է գալիս վաստակած՝ Հացի հետ փառք է տալիս գերանդուն, Եվ քուն է մտնում՝ ինչպես մի Աստված, Վաղվա արարման խորհուրդը մտքում…

#Պոեզիա #Ոչմիօրառանցբանաստեղծության #ԴավիթՄշեցի

Հետևեք մեզ
facebook-ում 
  • Facebook
  • Instagram