• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՎԱՀԱԳՆ ԴԱՎԹՅԱՆ

Ոսկեգետակը

Ակունքը հեռու,

Ակունքը կապույտ,

Ակունքը կանաչ

Լեռների տակ էր,

Ջուրը՝ արտասուք,

Հատակը ոսկի,

Եվ անունն, այո,

Ոսկեգետակ էր։

Թեքվել եմ ահա

Վազող ջրերին,

Որ աստղով, լույսով,

Շողքով են լիքը,

Ուզում եմ բռնել,

Բայց ձեռքերիս մեջ