• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՎԱՀԱՆ ՏԵՐՅԱՆ

Հրաշք-աղջիկ

Հրաշք-աղջիկ, գիշերների թագուհի,

Ճառագայթող քո աչքերով դու եկար,

Ոսկե բոցով լցրիր հոգին իմ տկար,

Հրաշք-աղջիկ, ցնորքների դիցուհի...

Կախարդ լուսնի հրապուրող շողի պես

Դու ժպտացիր գուրգուրանքով սեթևեթ,

Ազատ սիրտըս շղթայեցիր առհավետ,

Հրաշք-աղջիկ, դո՜ւ, միշտ հաղթող ու միշտ հեզ:

Դու մի ցավոտ հիացումի երգ գիտես,

Քո ժպիտում կա խորհուրդի մի փայլանք,

Քո աչքերում կա մի անանց զմայլանք.

Դու չըմեռնող մի վայելքի խոսք գիտես...

Հրաշք-աղջիկ, անհայտ երկրի մանուշակ,

Գիշերային արեգակի ճառագայթ, -

Դու իջնում ես՝ կարող, որպես մահու խայթ,

Քնքուշ, որպես անդարձ բախտի հիշատակ...

#ՎահանՏերյան #Պոեզիա #Ոչմիօրառանցբանաստեղծության