• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՎԱՀՐԱՄ ՀԱՃՅԱՆ Կորցրեցի քեզ իմ տուն

Ախ, իմ տուն, ախ իմ տուն, կորցրեցի քեզ հավետ,

Կորցրեցի, բայց ես քեզ փնտրում եմ օրնիբուն,

Կորցրեցի գեղեցիկ մի աշխարհ ես քեզ հետ,

Ու հիմա աշխարհում էլ չունեմ ոչ մի բույն:

Ինչ ասես չունեի իմ կորցրած հարկի տակ,

Մի կիթառ էր հնչում սրտամաշ երգերով,

Ունեի մի կնոջ գուրգուրանքն այնքան տաք,

Բայց լցվեց իմ հոգին արյունող վերքերով...

Եվ, ավաղ, ամեն ինչ այնքան շուտ մոխրացավ,

Վերածվել եմ արդեն մի լքված ավերի,

Ախ, նա էլ իմ հոգին հավիտյան մոռացավ,

Ախ, նա էլ ինձ տվեց սուր փշեր ցավերի...

Ու հիմա կանգնում եմ ամեն մի տան առաջ,

Իմ կորցրած օջախի կարոտով ինձ տանջում,

Լսվում է իմ հոգուց արցունքոտ մի հառաչ,

Ու երբեք, ինձ երբեք, էլ ոչ ոք չի կանչում...

#ՎահրամՀաճյան #Պոեզիա #Ոչմիօրառանցբանաստեղծության

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now