• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՎԱՀՐԱՄ ՀԱՃՅԱՆ

Անբաժան ընկեր եմ տանջանքի

Տնքում են խոհերս, այրում են վերքերս,

Մռայլ եմ մենավոր ժայռի պես,

Ո՞ւր կորան, գնացին ծիծաղկոտ երգերս,

Չգիտեմ, թե հիմա ո՞վ եմ ես:

Մթնել է երկինքս, հանգել են լույսերս,

Կարոտ եմ մնացել մի շողի,

Ախ, ինչո՞ւ այսքան շուտ խորթացան հույսերս,

Տանջեցին, մատնեցին ինձ դողի:

Կաթում է արցունքս, այրվում է իմ տունս,

Կորցրել եմ հին ճամփան իմ կյանքի,

Ճչում են հույզերս, շեղվել է իմ հունս,

Անբաժան ընկերն եմ տանջանքիս:

#ՎահրամՀաճյան #Պոեզիա #Ոչմիօրառանցբանաստեղծության

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now