• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծութեան


ԱՐԱՄԱՅԻՍ ՍԱՀԱԿՅԱՆ

Աշխարհի յոթ հրաշալիքները

Եվ բուրգերը եգիպտական,

Եվ տաճարը Արտեմիսի,

Զևսի արձանն Օլիմպիական

Եվ կոթողը Հռոդոսի,

Դամբարանը Մավզոլոսի,

Այգիները Բաբելոնի,

Եվ փարոսը Ալեքսանդրիայի՝

Շա՛տ են հայտնի:

Աշխարհի յոթ հրաշալիք...

Հմայե՜լ եք դուք մշտապես:

Բայց կա յո՜թ էլ հրաշալիք

Որ չի՛ նշվում պաշտոնապես:

Առաջինը հենց նա՛ է, ով

Հրաշալիքներն ստեղծե՜ց այդ:

Նա իր ոգով և հանճարով

Կոչվում է Մարդ:

Եվ կա երկրո՛րդ հրաշալիք,

Նա է, ով մեզ աշխարհ բերում

Եվ ոչ մեկիս ո՜չ մի անգամ

Ո՜չ մի վայրկյան չի մոռանում:

Աշխարհն էլ մեզ դավաճանի,

Նա կանգնա՛ծ է միշտ մեզ համար:

Հրաշալիքն այդ սիրելի

Կոչվում է Մայր:

Եվ կա երրո՛րդ հրաշալիք.

Նա է, ով որ աշխարհ գալիս

Եվ իր տեսքո՜վ, անմեղությա՜մբ

Նո՛ր իմաստ է կյանքին տալիս:

Նա մեր հո՜ւյսն է անմահության,

Երկրորդ կյանքն ու հավատն է մեր,

Հրաշալիքն այդ աննման

Մանուկն է ձեր:

Եվ կա չորրո՛րդ հրաշալիք.

Այն է, ինչը մեզ այցելում

Եվ փոխելով սիրտ ու հոգի՝

Ուրի՛շ մարդ է մեզ դարձնում:

Նրա ուժը մե՜ծ, ազդեցի՜կ

Ձեզնից ո՞վ չի, արդյոք, տեսել:

Հրաշալիքն այդ գեղեցիկ

Կոչվում է Սեր:

Կա հինգերո՜րդ հրաշալիք.

Այն է, ինչը տիեզերքում

Որքան գիտենք՝ առայժմ կա

Միայն երկի՛ր մոլորակում:

Եվ հենց նրա՛ շնորհիվ է,

Որ մենք ահա ապրում ենք, կանք:

Հրաշալիքն այդ հազվագյուտ

Կոչվում է Կյանք:

Կա վեցերո՛րդ հրաշալիք.

Մի հասարա՜կ, աննկա՜տ բան,

Բայց էությամբ իր անհանգիստ՝

Տիեզերքի՜ց էլ անսահման:

Ամե՛ն ինչ էլ զգում է նա,

Թեև իր հետ վարվում ենք բիրտ:

Հրաշալիքն այդ տառապյալ

Կոչվում է Սիրտ:

Եվ, վերջապես, կա յոթերո՛րդ,

Բայց՝ առաջի՛ն հրաշալիք -

Մի սրբություն՝առանց որի

Իրենց ո՛րբ են զգում մարդիկ,

Իսկ նրա հետ՝ մե՜ծ ու հզո՜ր,

Իսկ նրա հետ՝ հաղթանակո՜ղ: -

Հրաշալիքն այդ կոչվում է

Հայրենի հող:

Եվ ուզո՜ւմ եմ, ուզո՜ւմ եմ ես

Մի լրացո՛ւմ անել վերջին -

Հրաշալիք կոչենք նույնպես՝

Ամեն մեկս մեր ուսուցչին...

Կարելի է այս աշխարհում

Ապրել նաև առանց բուրգի:

Անհնա՜ր է սակայն ապրել

Առանց լույսի, հայրենիքի:

#Ոչմիօրառանցբանաստեղծության #ԱրամայիսՍահակյան #Պոեզիա