• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ՌԱԶՄԻԿ ԴԱՎՈՅԱՆ

* * *

Կապույտ լուսինը դարձավ շողարձակ,

Եվ գիլ ու գլոր, և գիլ ու գլոր.

-Գլորվեց, ընկավ գիրկդ համարձակ:

Մարմարեղենը համբուրեց կուրծքդ

Եվ դողաց ինքը, և դու դողացիր.

-Ես ապրում էի մի սառը ձանձիր:

Ծառերից պոկված ստվերները սև

Ձգվեցին գայթող վեղարների պես,

-Ես տամուկ ձեռքս երկարեցի քեզ:

Ապա ոտքերս քայլեցին անխոս,

Մութն ալիք-ալիք առջևս էր հոսում,

Եվ ծուլագնա «զըրը՜նգ» հա «զըրը՜նգ».

-Գիշերապահի երգն էր աղերսում:

#Ոչմիօրառանցբանաստեղծության #Պոեզիա #ՌազմիկԴավոյան

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now