• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ԵՂԻՇԵ ՉԱՐԵՆՑ

Մեռելոց

Երեկոն անձրևոտ էր ու թաց:

Փողոցները - դատարկ, անաղմուկ,:

Ու քամին էր անցնում սրընթաց

Ու տամուկ:

Ու գիշերը իջնում էր մթին.

Երևում էին մութ հեռևում

Փողոցի կրակներն երերուն՝

Հանձնված ամոթին ու ստին:

Ու գնում էի ես համրընթաց,

Ինքս ինձ քո անունը ասում:

Հեռևում ինչ-որ մեկը խնդաց

Փողոցի անձրևոտ երազում:

Ու օրհնում էի ես իմ սրտում

Մոռացված դամբարանը քո մութ:

Մեկն ասաց, որ ստում եմ, ստում,-

Ու լսվում էր հեռվում մեկի լացն անօգուտ...

#ԵղիշեՉարենց #Ոչմիօրառանցբանաստեղծության #Պոեզիա

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now