Search
  • Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ԵՂԻՎԱՐԴ

Կը քալեմ նորէն

Կը քալեմ նորէն, տըրտում ու շըւար,

Մարդու մը նման որ արեւուն տակ

Այլեւըս չունի տուն ու տաղաւար,

Բայց վիշտեր հազար:

Ի զուր կը նայիմ անցեալի ճամբուն՝

Երազ մը ինչպէս որբ բայց մըտերիմ,

Ակօսէն որուն ինծի կը նայի,

Մանուկ մը աղուոր:

Որքա՜ն կ՚ուզէի որ գոցուէր ներկան,

Արթըննար անցեալն իմ կախարդական,

Եւ աղօթք մ՚ինչպէս, մայրն իմ հեռաւոր,

Օրերու շուրթին:

Պատմէի իրեն օրերով երկար,

Վիշտերըս ամբողջ, քաղցր ու անվարան,

Թէ մարդերն ինչպէ՛ս դաւեցին ինծի,

Զարկին չարաչար:

Ան միայն կըրնայ սըրբել արցունքներն

Տըղուն իր մեծցած, որ թողած աշխարհ,

Իրեն կը վազէ հեւքով մ՚անանուն,

Զերթ խոցուած թըռչունն:

#Ոչմիօրառանցբանաստեղծության #Պոեզիա #Եղիվարդ

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now