• Ներսեհ Ա. Ա.

Ոչ մի օր առանց բանաստեղծության


ԱՐՏԱԿ ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

* * *

Իմ երկնագո՜ւյն, թափանցի՜կ, իմ քնքշությո՜ւն անողոք,

Նման կապույտ կակաչի թերթիկներին ապակե,

Դու՝ շուրթերիս մամռոտած, բայց չծաղկած իմ բողոք,

Ինձ ոչ թե դու, այլ հոգուդ չոր ծովերն են վարակել:

Ինձ վարակել են ձայնիդ փոշիները արծաթե,

Եվ աղավնու թևերով սկյուռները ուսերիդ,

Քո ճակատին տարածված իմ արցունքները կաթե,

Քո մազերի մեջ աճած կոկոնները բույսերի:

Ինձ աչքերիդ մեջ թաղված մայրամուտներն են հաղթել,

Բիբերիդ մուգ հատակի սառույցները լեռնացած,

Որոնց անթարթ կրակին հատ-հատ գցել եմ թղթեր

Եվ ստվերս քարշ տալով՝ հեռացել եմ դեպի ցած:

#Պոեզիա #Ոչմիօրառանցբանաստեղծության #ԱրտակՀամբարձումյան

    Like what you read? Donate now and help me provide fresh news and analysis for my readers   

© Գիտե՞ք, թե,,,

© 2023 by "This Just In". Proudly created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now